Rođena je 6. avgusta 1934. u Hrvatskoj, u tadašnjoj opštini Podravska Slatina.

Njena karijera je uključivala i istraživanja na jednom od najsmrtonosnijih virusa – virusu marburg, koji je 1967. prva na svetu izolovala i opisala.

Tokom epidemije uspela je da izoluje virus variole vere, a svetski su poznati njeni naučni radovi na otkrivanju mišije groznice.

Ona je bila šefica laboratorije Instituta „Torlak“ u vreme epidemije velikih boginja. Epidemija je pogodila SFRJ, po povratku Ibrahima Hotija iz okoline Đakovice sa hodočašća do Meke.

Hoti je od februara zarazio 11 osoba, među kojima je bio i učitelj Latif Mumdžić iz Tutina. Mumdžić je prve simptome uočio 2. marta, a do 10. marta, kada je preminuo, bio je na lečenju u bolnicama Novom Pazaru, Čačku i Beogradu, i nijedna analiza nije uspela da otkrije uzrok bolesti i, ispostaviće se, smrti.

U međuvremenu se broj prijavljenih slučajeva sa sličnim simptomima na teritoriji Kosova i Metohije povećavao, pa je postojala sumnja da je reč o epidemiji, što je bio dovoljan znak da se u pomoć pozove virusološkinja.

U toku epidemije obolelo je 184 ljudi, a preminulo je ukupno njih 40, sa stopom smrtnosti iznad 21 odsto. Epidemija je zvanično objavljena tek 25. marta i trajala je do 23. maja, a karantini su ukidani postepeno od 12. aprila do 19. maja 1972. godine.. Virus je „ubijen” na Institutu Torlak, procedurom kojom je rukovodila lično Ana Gligić.

Kada je Srbiju i svet pogodila pandemija korone aktivirala se iz penzije i stručnim savetima upozoravala javnost na značaj vakcinacije i epidemiološke zaštite.

Bila je jedna od najvećih stručnjaka iz oblasti virusologije i mikrobiologije, ne samo u Srbiji, nego i u svetu.

i2 portal